Op 11 en 12 maart was het eindelijk zover: de 24-uurs pressure cooker kon van start gaan. Iets waar we al een aantal weken naar uit hadden gekeken ging eindelijk gebeuren. Het hele X-Honours team was al verdeeld ik acht verschillende groepen, waardoor iedereen meteen gestructureerd aan de slag kon en alle onderwerpen waren gedekt. Wat zouden deze twee dagen ons brengen? We hadden werkelijk geen idee.
De 24-uurs opdracht stond volledig in het teken van vluchtelingen. Er is een verblijf voor vluchtelingen nu, maar er komt een nieuw verblijf aan de Snekertrekweg, waardoor er heel wat zaken zijn waar de gemeente onze hulp bij kon gebruiken. Op het gebied van onderwijs, angst & acceptatie, sport, communicatie, dagbesteding, economie e.d. werd ontzettend veel informatie verzameld.
Toen ik om 17.00 aankwam was elke groep al druk bezig met het brainstormen, overleggen en verdelen van de verschillende aspecten van het onderwerp. Zelf dat ik in de groep 'communicatie' met een aantal andere studenten van onder andere de opleiding Communicatie en Commerciële Economie. We werken samen aan het vraagstuk hoe communicatie de omwonenden een beter gevoel geven ten opzichte van het azielzoekercentrum. Na veel brainstormsessies kwamen we uiteindelijk op het concept: 'Samen sterk'. In dit concept lieten we vier kleinere ideeën zien met verschillende thema's: Bedankt, waarbij je een foto van een azielzoeker zag die bedankte dat hij hier mag komen, bedankte voor de hulp, bedankte voor de kans. Vul maar in. Het tweede thema is 'Mijn held is ook jouw held', Hierbij stond centraal dat kinderen die vluchten en hier in een azielzoekercentrum wonen ook Messie als held kunnen hebben, net zoals jij en ik. En dat deze kinderen dus ook net zo zijn als wij: begrip en herkenning tonen. Het derde thema 'Wie ben ik' vertelt de verhalen van azielzoekers. Welke weg hebben zij afgelegd en hoe zien zij hun toekomst? Tenslotte het laatste thema 'Wat zou jij doen'. Hierbij wordt de vraag bij jouw als kijker gelegd. Na al deze drie verhalen, gebeurtenissen, vergelijkingen, wat zou jij doen? Zou je dan nog zo onaardig, negatief en/of boos zijn tegenover deze azielzoekers, of zou je ze een kans geven?
Na drie rondes van pitchen, 's nachts doorbuffelen, een heerlijk avondmaal, een pijler 88 (wat ik zelf hielp organiseren en wat ik zelf bedacht) was het op de zaterdagochtend dan eindelijk zover: pitchen voor de wethouder en andere belangrijke mensen uit het vakgebied. Het ging top, ons idee stond als een huis en de wethouder en andere aanwezigen waren enorm onder de indruk. Zowel van onze presentatie (die ik had gemaakt) als van het concept en de uitwerking ervan.
Een hele geslaagde paar dagen dus!
Ik wist van tevoren niet goed wat ik hiervan moest denken. Het klonk me wat vaag in de oren, maar naarmate het dichterbij kwam en iedereen enthousiast was, werd ik dat ook. Uiteindelijk maakte ik vrienden, leerde ik nog meer mensen kennen, werkte ik samen met studenten van andere opleidingen (multidisciplinair) en zorgde een goede samenwerking ervoor dat we een ijzersterk concept neerzetten. Volgend jaar weer?
